Falcon10's webblog.

Als jonge Belg krijg je het al in je kinderjaren regelmatig te horen : Elke Belg heeft een baksteen in de maag. Als kind vraag je dan s avonds aan je ouders hoe het komt dat er nog nooit baksteen op het avondeten gestaan heeft en of dat lekker is. Maar als je wat ouder wordt, begin je de uitdrukking te snappen. En het klopt inderdaad. Een groot deel van de Belgen bouwt/verbouwt tijdens zijn/haar leven een woning, en meestal zelfs meer dan 1. Niet dat alle Belgen meer dan 1 huis hebben, maar het gezin wordt groter, je zoekt een nieuwe woning, en je (ver)bouwt opnieuw. Of je wil je bestaande woning wat groter maken, vernieuwen, whatever. Zo ook ondergetekende.

Onze huidige woning heb ik zelf gebouwd met hulp van een zogenaamde sleutel-op-de-deur firma. Voor de Nederlanders die dat niet kennen : Komt eigenlijk neer op : 1 aannemer die alle onderaannemers coördineert en zelf een deel van de bouwwerkzaamheden voor zijn rekenng neemt, en normaal op het einde van het verhaal staat er een kant en klare woning voor je klaar en krijg je daar de sleutel van.
De woning wordt naar smaak van de bouwheer/vrouw gemaakt in een, afhankelijk van de gekozen firma, beperkte keuze van bouwmaterialen ( bv : keuze uit 5 verschillende soorten dakpannen, bakstenen van firma X en Y, raamwerk van firma Z, ... ). Wil je niet een gewone standaard elektricische installatie maar domotica : met wat geluk heeft de bouwfirma nog domoticasysteem X in de aanbieding, maar wil jij systeem Z, dan heb je pech. In het beste geval mag je dat zelf regelen met een andere elektriciteits installateur, of zelf doen als je de kennis hebt, soms mag dat helemaal niet.
Per kamer kan je bv 5 stopcontacten vrij plaatsen, wil je een stopcontact extra, dan kost dat je bv 50 euro/per stopcontact. Vrij simpel, maar eigenlijk wel makkelijk rekenen.
Bij onze sleutel-op-de-deur firma konden we kiezen om enkel de ruwbouw winddicht te zetten, en de rest, buiten het stukadoorwerk hebben we zelf met onze ouders gedaan ( elektriciteit, sanitair, vloeren, binnendeuren, afwerking van de zoldern, .... ). Dit omdat we bij de opties van de verschillende materialen niet allemaal onze eigen zin vonden, en bepaalde voorkeuren hadden, die de firma niet kon aanbieden.
Op zich verder heel tevreden van die firma geweest : alle werken volgden elkaar mooi op, de werfleider van de firma was ook een eerlijk man : af en toe werden onderaannemers op het matje geroepen omdat bepaalde dingen toch niet volgens de regels van de kunst werden gedaan, dus daar mogen we echt niets over zeggen. Ook de architect van de firma was correct en nooit problemen mee gehad.
Goede ervaring dus gehad met sleutel-op-de-deur en bouwaannemers in het algemeen.

Nu goed 12 jaar later hebben vrouwlief en ik besloten om een stukje bij aan te zetten aan de bestaande woning. Wegens budgetaire redenen bij de bouw vroeger geen kelder gedaan. En door de grote ramen in de woning hebben we daardoor eigenlijk geen echte koele (berg)ruimte, dus we willen bij onze aanbouw ook een onderkeldering.
Eerst even nagehoord bij de firma die onze woning had gezet of zij dat konden, maar aangezien het om vernieuwbouw gaat doen ze dat niet, zeker niet ivm de onderkeldering die er bij komt. Spijtig, maar het zij zo. Kan het ze ook niet kwalijk nemen. Als dat je ding niet is : blijf er af. Schoenmaker blijf bij je leest ofzo.
Dus op zoek gegaan naar een architect, want aangezien onderkeldering etc, is dat een stabiliteitsaanpassing van de woning en is vergunning nodig en heel de papierberg die alles ordelijk, reglementair en wettelijk maakt.

En vanaf toen is het vertrouwen beginnen zakken in de bouwsector.

Architect zat wel op dezelfde lijn als ons mbt ontwerp van de aanbouw, goedkeuring werd dan ook vrij snel gegeven, en dan kon de papierberg beginnen.
De vergunning ging ook nog vrij vlot binnen bij de gemeente, en paar maand later was deze ook zonder veel gedoe goedgekeurd. Dus konden we beginnen hopen aan het begin van de werkzaamheden, want de verschillende offertes die de architect aanbood van verschillende aannemers waren al uitgeplozen en gekozen, dus normaal binnen het half jaar konden ze wel beginnen. Dat was ongeveer 2 jaar geleden.
Architect vertelde dat heel de aanbouw van begin tot einde een 3 maand zou duren, dus dat was ook niet slecht. Een half jaar later was het nog steeds muisstil. Dus al maar eens gehoord.
"Jaja, druk he, en heel die corona, maar normaal tegen de zomer zal de aanbouw er staan". Dat was ergens november 2020.
Rond feruari nog maar eens gehoord, want nog altijd geen nieuws. In Belgie is een bouwvergunning 3 jaar geldig, en ondertussen was ze al bijna 2 jaar lopende.
De gekozen aannemer die hoorden we helemaal niet, de architect antwoorde opeens ook niet meer, op een 4 tal telefoontjes, en zeker niet op een stalkende manier. Die mensen hebben ofcourse ook andere dingen te doen dan ganse dagen telefoontjes van bouwherne af te nemen en hun idiote vragen te beantwoorden. Maar dus ook op de voicemail om even terug te bellen ivm startdum bouwwerkzaamheden kwam geen gehoor.
Dan begin je maar te mailen, gevolgd door nog een mailtje 2 weken later, want nog geen respons op het eerste vriendelijke mailtje ( serieus : vriendelijk ). Maar dan begitn je bloed al wat te koken.
Ondertussen zijn we dan weer een dikke maand verder. De berekening van "tegen de zomer staat de aanbouw" werd al snel : nog geen startdatum, dus klaar tegen begin zomer mogen we al op onze buik schrijven.
Toen kwam het kwade mailtje van me, dat ik het eigenlijk wat schandalig vond dat ik geen respons kreeg op de 4 telefoontjes en 2 mails. En dat ik binnen de 10 dagen graag een startdatum had gekregen, want anders stopte hier de samenwerking voor ons ( wetende dat je ondertussen al de helft van de architectkosten betaald hebt zoals ook contractueel overeengekomen ivm tekenen plannen en indienen dossier bouwvergunning etc ).
Opeens kwam er respons van de architect. Ja, hij was paar weken ziek geweest met corona. Mja, eerlijkheidshalve : alle begrip voor, maar tenzij je op intensieve ligt werkt elke zelfstandig gewoon thuis door, ook al is ie half dood. Ik ben zelf zelfstandig ( of ZZP'er zoals onze noordeburen zeggen ), dus ik weet waarover ik spreek. Enfin, we geloven onze architect dan maar, en hij ging nahoren met de aannemer.
Paar dagen later was er dan een afspraak gepland dat ze beiden even hier kwamen om te kijken hoe en wat om de werkzaamheden te starten. Er kwam terug vaart in de boemeltrein !
En na het bezoekje viel die ook weer stil. De startdatum kwam maar niet, en ook de antwoorden op een paar telefoons en emails ivm startdaum bleven weer onbeantwoord.
Dus weer eens een kwade mail, van dat ik dit niet snapte, en waar het probleem lag.

En toen kwam opeens de mail van de architect dat er een bodemverslag nodig was ivm de kelder om te zien hoe en wat met grondwater, de grondlagen, blabla.
Ik viel bijna achterover ! Want dat wisten ze nu pas. *rolleyes*
Gelukkig hadden we die grondsondering bij de bouw van de woning zelf ook al moeten laten doen, dus die hadden we gelukkig nog in het bouwverslag van de woning steken, en dezelfde avond ging die mail dus terug buiten. Waarschijnlijk tot de verbazing van de architect.
Anders kan je weer gaan zoeken naar zo'n firma, offertes vragen, eentje kiezen, en dan weer 2-3 weken wachten eer je in hun planning past. Dat was dus gelukkig niet zo.

En dan begon het gedoe met aanpassing van offerteprijzen. Ja, want de offerte was maar 6 maand geldig ( hoewel de goedkeuring allemaal max 3 maand na offertedatum aan de architect waren doorgegeven, want hij ging alles coordineren etc zoals ook contractueel overeengekomen ).
Paar keer over en weer gemail weer, maar uiteindelijk trek je aan het kortste eind ( tenzij je naar de rechtbank zou gaan, maar ja, daar sta je dan weer en je bouwwerkzaamheden staan opeens helemaal op slot, je hebt reeds je lening bij de bank in orde die je zit af te betalen, en als he tniet binnen het jaar opgenomen is, betaal je nog eens reserveringskosten, ... ). Dus hopa, opeens enkele offertes 15% duurder dan initeel, want ja : corona, bouwmateriaalprijzen duurder, schaarste, blabla.

En zo werd het zomer. Maar de architect garandeerde dat eind zomer de aanbouw wel zal staan.
De dag voor onze vakantie van een week, kwam men eindelijk de grondbemaling plaatsen om het grondwater weg te trekken. En we vertrokken met gerust hartje op vakantie, want 2 weken later kon de firma die de onderschoeiing kwam doen van de woning beginnen.
We reden net Oostenrijk binnen met de wagen toen we telefoon kregen van de buurman. "Ja, jouw pomp maakt geen lawaai meer !" Daar zit je dan op 800 km van huis.
Ouders gebeld, die gingen kijken. Vader vond het probleem : een elektriciteitskabel van de pomp was helemaal mja, gemolesteerd, koper lag bloot, water van de pomp lekte er op, dus je moet geen genie zijn om te weten wat de oorzaak en het gevolg was. Mijn vader is gelukkig ook een handige Harry, dus kon het euvel oplossen, en s avonds draaide de pomp terug.
De volgende middag op onze vakantie terug telefoon van de buurman : "Ja, de buur van wat verder stond hier, die kreeg water in zijn kelder en dat blijkt van jullie pomp te komen, die buis door de weide naar de beek waar het water in komt is een lek in en dat komt in zijn kelder ! We hebben de pomp dus afgezet. Maar geen apniek we hebben de firma van de pomp ook opgebeld".
Daar sta je dan weer. En je week vakantie is dus al om zeep nog voor ze eigenlijk goe dingezet is.
Firma van de bronbemaling heeft het euvel de volgende dag dan wel verholpen maar genieten op de vakantie is toch maar beperkt.

En dan kwam de aannemer van de onderschoeiing. Twee dagen, de helft van de onderschoeiing was gedaan. De week erna, kwam hij ook nog 2 keer voor de rest te doen en daarna nog een keer om ankers te steken.
De week daarna kwam hij dus inderdaad om het tweede deel te doen, maar bij het graven, kwam er op het onderste niveau grondwater omhoog. Teveel om de onderschoeiing goed te zetten, dus er werd niets verder gedaan buiten de put terug toe te smijten. Het had net in eht weekend 2 dagne lichtjes geregend, dus waarschijnlijk dat dat de oorzaak was.
Weekje later nieuwe poging : nee, nog steeds zelfde verhaal. Terug grondwtar dat omhoog komt, en ook de pomp pompte opeens een boel minder water op. Eigenaardig.
Hij besloot dan maar om in de reeds geplaatste onderschoeiing al de ankers te gaan steken. Daarvoor werd een pracht van een machine gehuurd om te boren en de ankers te steken. Uit Wallonie nota bene.
Van in het begin is geweten dat we geen 3 fase aansluiting hebben. Rond de middag komt hij dan die dag toe om dat te doen. halvelings in paniek, want de stroomgroep die hij oko besteld had, moest normaal al om 8 uur in de ochtend hier staan, amar was er nog altijd niet, dus was hij almaar gekomen, hopend dat ik ergens 3 fasen kon boventoveren voor het toestel. Gelukkig had de overbuur dat liggen, en na 2 verlengkabels te zoeken bij nabijgelegen bedrijven ( want de aannemer had dat zelf weer niet bij ), kon de machine dan omstreeks 13 uur aan de slag. De vrachtwagen met stroomgroep zou al van voor de middga ook nog onderweg zijn, maar nog altijd niet te zien. Die kwam dan om 14 uur aan. En werd vriendelijk teruggestuurd, en bedankt voor onbewezen diensten.
Rond 15.30 uur waren de ankers gestoken, en mocht de machine nog voor 16.30 uur in Wallonie terug zijn, want anders extra dag huur ..... rarara, op 1 uurtje van bij mij thusi tot in Wallonie bij Luik met een vrachtwagen met zon machine op .... succes. Ik krijg het met wat geluk met de wagen gedaan, met 2 snelheidsboets die achterna komen.

De pomp pompt ondertussen nog amper iets van water op, dus de pompfirma weer laten komen, die hebben dan maar een dieselpomp gezet. Leuk, duurder in huurprijs.
Euvel blijft hetzelfde : amper 1 kuub per dag water wordt opgepompt.
Ondertussen kan de pompenfirma niet alle buizen nakijken, want op de helft ervan heeft de aannemer grond gedumpt om de put te maken voor de onderschoeiing te kunnen plaatsen.
Paar telefoontjes om te horen of hij kan langskomen om nog eens te kijken.
Hij zou komen morgen om 7u s avonds. OM 18 uur stuurt ie bericht dat hij nog aan de andere kant van het land zit en dat hij morgen komt.
's anderdaags niet gezien. De dag erna nog niet en vandaag ook niet.
We zijn dus ondertussen morgen in oktober, en buiten een eerste factuur van de firma van de onderschoeiing zijn we nog niet veel verder met ozne aanbouw.
Onze achtertuin lijkt ondertussen op een mini Alpen van bergen grond, een put van 2 meter diep met een kraantje in voor de graafwerken, dat trouwens ook gehuurd wordt door de aannemer ( wel heeft hij zelf hier de sleutel van en ik niet ), maar wees maar zeker dat ik dat ga mogen betalen.
En dus staat dat kraantje hier al bijna 2 maand werkloos, waarvan een 3 tal dagen effectief gebruikt.
Ook is ondertussen al een aantal kabels overgereden/getrokken bij de graafwerkezaamheden, terwijl minstens 3x is aangegeven dat op die plek elektrische kabels lagen van de tuin/tuinhuis op ongeveer 40 cm diep.

Afgelopen nacht echt een rotnacht gehad, letterlijk amper geslapen van de frustratie en machteloosheid, wetende dat de teller van factuur gewoon ongenadig doortikt, en dat je die factuur gaat mogen betalen.
Zelf ben ik van het principe : klant is koning. OK, je hebt klanten die het bloed onde rje nagels soms halen, maar je bent flexibel, en dat wortd ook altijd geapprecieerd en alles wordt mooi betaald, en je krijgt ook nieuwe aanvragen van die klanten.
Maar bovenstaand, wat allemaal nog vrij genuanceerd is en nog wel wat zaken mist van tenenkrommende en oogrollende toestanden doet mij toch echt wel vragen stellen over de bouwsector. Dat je zo klanten kan blijven hebben, niet failliet gaat of van de ene rechtbank in de andere wandelt, dat snap ik niet. Het is zo respectloos naar jou als klant toe dat ik het echt niet kan begrijpen. Je betaald een fortuin aan dat soort zaken, deels omdat het ook wel geen makelijke werken zijn ivm stabiliteit en waterdichtheid, maar je mag dan toch wel als klant ook verwachten dat afspraken nagekomen worden of dat je op zijn minste communiceerd met je klant over datums etc.
Niet dus.
Ik denk dan altijd : als ik dat met mijn klanten moest uithalen, dan moest ik daar morgen niet meer naartoe, laat staan dat ze ooit nog een aanvraag voor offertes of bestellingen zouden doen.
Blijkbaar in de bouwsector wel.

Wordt ongetwijfeld vervolgt. Hopelijk in de positieve zin.

Ik ben Belg.
Denk ik toch. Mijn ouders hebben elkaar leren kennen in een toen klein boerendorpje, toenertijd gekend als het uitgaansmekka van de 10 dorpen rondom. Maar liefst een 5-tal "discotheken" of hoe je het ook noemde in de gekke jaren 70, toen Abba en de Beatles menig jongvolwassene knettergek maakte.
Het aantal cafes kon je zelfs niet tellen, zoveel waren het er in het dorp. Elke straat had er minstens 1, en in het dorpscentrum waren er meer cafes dan voedingswinkels.
Mijn grootouders kwamen uit hetzelfde boerengat. De ene grootvader was 1 van de postbodes van het dorp, toenertijd een gerespecteerd beroep, en men andere grootvader was beroepsmilitair en zat vooral gestationeerd in de kampen van Elzenborn en Vogelsang te Duitsland. Altijd heb ik op gekeken naar die mensen.
Men moeder doet aan genealogie. Voor de ongeletterden onder ons : het opzoeken en vervolledigen van de stamboom van de familie. Ondertussen zit ze al ergens in de jaren 1700 en buiten wat eigenaardigheden van scheefpoeperij ( voor de nederlanders scheefneuken, en nee, niet op je zijkant je partner nemen, maar gewoon een andere partner, en de ene weet niet van de andere en plots zit er een zoon/dochter bij een andere vrouw ), een boel paters en nonetjes ( weer voor de Nederlanders : kloosterzusters ), een achter achter achter nonkel ofzo die tijdens de eerste wereldoorlog in 1 van de historische veldslagen gewond geraakt is, hebben we nog geen blauw bloed ontdekt, of dat we da afstammelingen zijn van Godfried van Bouillon of stel je voor Ambiorix !
Wel zat er in de familie blijkbaar iemand die mee de grote klokkenroof geholpen heeft tijdens wereldoorlog 2, om de klokken van het dorp ergens te gaan verstoppen, zodat ze niet naar Duitsland konden worden getransporteerd om wapens van te maken. Een verzetsstrijder dus. In het dorp waar ik opgroeide is dat nog steeds een heldendaad ( en persoonlijk vind ik dat ook ). Spijtig genoeg was de Gestapo niet zo opgezet met heel die verdwijntruck, en zijn er ook een aantal lokale verzetsstrijders achteraf opgepakt en gefusileerd. Andere tijden. Gelukkig ver achter ons, en de mensen die geholpen hebben om dat te eindigen, verdienen ons eeuwig respect.
Maar goed, ik ben dus nen Belg. Geen witte bleekscheet, ik kom nog wel eens buiten, dus een gezond kleurtje, niet zoals men jongere broer, die meestal lijkbleek ziet. Maar ja, een blanke.

Ergens zullen we wel ooit eens Nederlanders geweest zijn, want ja, ergens in het jaar 1830 scheurt Belgie zich los van het noordelijke Nederland. Details van heel die afscheiding weet ik ook niet tot in de puntjes, maar het liep initieel niet van een leien dakje, want onze Noorderburen vielen eerst nog eens ons landje binnen ( gekend onder de tiendaagse veldtocht ), voordat de Belgische bourgeoisie hulp kreeg van de Fransen die de Nederlanders terug naar de landsgrenzen brachten. Ook daarna duurde het nog enige jaren eer Nederland het onafhankelijke Belgie echt erkende.
Nuja, kolonies .... niemand laat ze graag los. Als Belgen hebben we Congo gehad in Afrika. Half leeggeplunderd toen het in de jaren 60 onafhankelijk werd. Uiteindelijk is er ondertussen 50 jaar voorbij sinds we er weg zijn. In tussentijd hebben we er volgens mij meer geld terug in gestoken dan er ooit uitgehaald geweest is. Enkel wat hoge postjes pakkers en een zekere Mobutu en Kabila hebben er zoals vele andere staatshoofden van zulke landen goed bij geboerd.
Versta me ook niet verkeerd, ik ben vrij zeker dat we de laatste donkere kantjes nog niet gezien hebben van onze kolonisatie ginds, maar laten we ook eerlijk zijn : het waren toen ook hele andere tijden. Mensenrechten bestonden eigenlijk niet, vrouwen in de keuken en aan de haard, en gekleurde mensen om het politiek correct te houden, hadden zelfs geen rechten.
Nederland had een groter koloniaal verleden, maar heeft dan ook al een langer verleden als vrij land. De Oost Indische en West Indische Companie heeft daar oa een mooie duit in het zakje gedaan. De Republiek van de Zeven Verenigde Nederlanden had meer dan een gouden eeuw.
Van een hoop eilanden in Zuid Amerika, tot handelposten aan de westkust van Afrika, verder naar Oost Azie, waar letterlijk hele landen deel uitmaakten van het uitgestrekte Nederlandse rijk.
Ja, zelfs in Noord Amerika hadden jullie wat te zeggen, het gekende New York was namelijk ooit Nieuw Amsterdam.
Ook daar zijn reeds een boel paginas geschreven aan wantoestanden en machtsmisbruik, zwarte paginas uit de Nederlandse geschiedenis. Keur ik dat goed ? Neen, maar het is onze geschiedenis. En zonder die geschiedenis leren we er niet van. Er wordt wel gezegd dat de overwinnaars steeds de geschiedenis schrijven, en daardoor zo maken dat ze voor hen steeds rooskleurig is. Doch ondertussen zijn we ons bewust dat die niet zo rooskleurig is. Menig historicus is ondertussen al op onderzoek uitgegaan en heeft duistere bladzijden uit die geschiedenis een gezicht gegeven opdat we het niet vergeten.

En daar wringt soms bij mij het schoentje. Sinds enige tijd wordt oa in ons Belgenlandje bepaalde zaken anagekaart, en gevraagd om de daarbijhorende monumenten te verwijderen van openbare plaatsen. Ene Koning Leopold, die het niet te nauw had met mensenrechten in Congo, die man wordt besmeurd. Heeft die man fouten gemaakt ? Ja zeker, maar as said : andere tijden.
Wat mij vooral stoort, is dat men eigenlijk op deze manier de geschiedenis probeerd te wissen.
"Laten we het standbeeld van die man weghalen, want dan verdwijnen zijn misdaden met hem".
Versta me niet verkeerd : we moeten nu niet massaal standbeelden van Hitler overal gaan neerzetten om ons er aan te herrineren wat die kerel zoal allemaal op zijn kerfstok heeft, dat weten we allemaal, maar daar zijn voldoende andere historische gebouwen, documenten, films en boeken over die er geen twijfel aan over laten dat dat niet echt door de beugel kon.
Eerlijkheidshalve, en daar verwijs ik jullie graag door naar Alex Agnew de kabaretier, ook dankzij dat kereltje met die gekke snor zijn er ook bepaalde goede dingen gekomen. De lijst is wel korter dan de gruweldaden, maar ze worden maar zelden vernoemd.
Ruimtevaart .... we hadden nooit zo ver gestaan, als 1 of andere Duitse geleerde na de oorlog mee naar Amerika ging om daar het Apollo programma mee te leiden. Just saying.

En laten we nu even hypotetisch doen : stel dat wij 500-600 jaar geleden als bleekscheten in Afrika hadden gewoond en onze zwarte medemens hier in het Europa leefde. Waarschijnlijk hadden wij dan ook nog steeds elkaar kop ingeslagen omdat je in een andere provincie of stam woont, en hadden onze zwarte meesters ons ook goed uitgebuit. Want zo waren die tijden toen.
En dan kom ik snel aan het woordje "racisme".
Want tot mijn grootste spijt wordt dat woord dezer dagen misbruikt.
Het woord Neger is rasistisch, Makak ook, spleetoog ook. God bescherme me, zelfs zwarte piet is rasistisch ! Really ? Menen we dat nu echt ?
Als ik kijk welke kansen alochtonen in onze westerse landen krijgen, en dan vooral in Belgie en Nederland, ja, ook Duitsland, dan valt mijn mond open. Autochtone inwoners, die in armoede leven, of met een handicap zitten, worden in vele gevallen zelfs benadeeld op de wonings en zorgmarkt ten voordele van anderen. Zelfs als ze illegaal in het land zijn. Onverstaanbaar.
En nu moet je dat plaatje even omdraaien : jij als bleekscheet, gevlucht voor oorlog in je eigen westers land. Moeilijk in te beelden in onze westerse wereld, maar de Balkanoorlog in de jaren 90 kwam misschien het dichtst in de buurt. En beeld je dan in dat je enkel bv naar het Midden Oosten of Afrika kan vluchten. En stel je voor dat je dan nog eens als diepgelovig persoon met jou familie en de rest van het dorp dat mee is kunnen ontsnappen aan het oorlogsgeweld eens even een kerk eist om jou godsdienst te beoefenen. Met wat geluk lachen ze je enkel vierkant uit in je gezicht, en krijg je "bleekscheet met het gekke idee" naar je hoofd geslingerd in het Arabisch of Zwahili. Maar waarschijnlijker zal je een handje verliezen, of zelfs je hoofd.
En als je ze dan toch bouwt en ze laten het oogluikend toe, maak dan niet tevele kabaal, of als ze eens kwaad worden, branden ze gewoon heel de kerk plat, en liefst met alle gelovigen er in.
Mooi voorbeeld zie je steeds met de regelmaat in Zuid Afrika. Met de regelmaat van de klok komt in het nieuws dat de oorspronkelijke inwoners van daar boerderijen beginnen af te branden, de families van de eigenaars er bij in, als ze niet tijdig gevlucht zijn. Mogen we dat racisme noemen ? Of ben ik nu als bleekscheet dat woord aan het misbruiken en het mijn ras aan het toeëigenen ? Leg mij dan maar een suit hoe je een woord kan toeëigenen.
Paar jaar gelden het overlijden van George Floyd in Amerika.
Schandalig machtsmisbruik van de politie, ben ik het volledig mee eens, of we alle details weten, geen idee, maar het machtsmisbruik van de agent valt niet over te discusieren : dat was overduidelijk. Ja, in westerse landen worden mensen met een andere huidskleur sneller aangesproken op mogelijke controles ivm criminaliteit etc. Racistisch ? Dunno. Ik durf zeggen dat meer mensen van niet-autochtone komaf dingen doen die niet zo koosjer zijn als autochtone bewoners. Feit is dat heel de zwarte gemeenschap weer in rep en roer stond, want "Black lives matter !". Mja. Ook beetje racistisch niet ? Ik ben persoonlijk van mening dat "All lives matter", maar ja. Zelf ben ik voor de vrouwtjes, straight, of hoe noemt dat tegenwoordig, maar ik ken homos en lesbiennes in de vriendenkring, ja zelfs enkele transgenders, en 1 iets dat daar ergens tussenin zit ( sorry, ook ik heb wel grenzen aan : weet wat je wil, maar geen gender hebben ? Seriously ? ).
En ja, die hebben elk jaar de Gay Pride in elk land, of zelfs meerdere grote steden. helemaal niets mis mee. Het is erg dat er nog steeds mensen zijn die deze mensen als rariteiten beziet of onnatuurlijk, daar waar het gewoon een geaardheid is. Niet meer, niet minder, geen ziekte. En met die mensen kan je evenzeer een keigoede vriendschap hebben, een babbel doen, ja, zelfs op rekenen als je ze nodig hebt. Ik begrijp niet dat die dan regelmatig ( en daar gaan we weer ) door vooral niet autochtone bewoners het leven zuur wordt gemaakt om het zacht uti te drukken.

Laten we weer even naar de andere kant van de wereld gaan : Jij als bleekscheet in een Afrikaans of Aziatisch land. De toerist. Je kent hem wel : lijkbleek of knalrood door geen zonecreme te smerne in de brandende zon, op zoek naar een cafetje of restaurantje om iets lekkers te gaan eten of drinken, want dat heb je wel verdiend na zo'n vermoeiende dag. Uiteindelijk heb je weer een jaar hard gewerkt om deze reis te kunnen bekostigen, en ja die kost toch ook wel een maandloon. Dus je wil jezelf wel verwennen. Je besteld de lokale lekkernij, en een Heineken, want ja, da's het enige "echte" bier dat ze daar hebbe, niet die lokale kattepis die ze bier noemen. Je vrouw neemt een verse cocosjus en als eten de lokale westerse-niet-te-pikante lekkernij als maaltijd.
Achteraf krijg je de rekening : Maar 15 euro ! ( nuja : 5780000 roepies ). Koopje denk je bij jezelf.
En dan krijg je eens van je gids de volgende dag te horen dat een zak rijst van 25 kilo daar 2,5 euro kost ( sorry, een kleine 800000 roepies ), en de kip die ze er bij ingedraaid hebben 2 euro ( sorry, een 700000 roepies ) en het uurloon van de kok. Mja, die verdient eigenlijk 15 euro op een week.
Ehmmmm .... ergens heb ik het idee dat ik hier als bleekscheet afgezet ben tov de lokale gekleurde/spleetoog bevolking. Is dat dan ook geen racisme ?

Komen we nog eens terug op ozne vluchtelingen uit de Balkan. Stel je voor dat ze gevlucht waren naar het Midden Oosten. En dat het homo's waren. En laten we nog wat gekker doen : het zijn Islamitische homo's ! Dan hadden ze misschien beter bang in hun eigen huisje gebleven in de Balkan hopend dat er geen bom op hun kop zou vallen of dat de tegenpartij even van deur tot deur komt kijken wie er woont

En ik ben voor een multiculturele maatschappij. We kunnen van elkaar een boel dingen leren.
Ik eet dolgraag chinees/oosters eten, ik hou van die aziatische en afrikaanse cultuur. Veel intenser en mysterieuzer dan onze overgeromantiseerde geschiedenis van prinsen en prinsessen. Uiteindelijk waren het toch allemaal boernklungels, alleen kon de ene wat beter omgaan met een zwaar dan de ander. Maar misschien moeten we ook wat respect hebben voor elkaars geschiedenis en gebruiken.
En niet steeds de calimero uithangen en de eigen identiteit opdringen aan de ander. Ik ben christelijk opgevoed, maar dat wil niet zeggen dat ik op vakantie, of hopelijk valt het nooit voor als ik moet vluchten, elke andersdenkende een kruisbeeldje in zijn gezicht moet duwen, en zeggen dat dat de enige God is. Of dat ik mij gediscrimineerd voel.
Pas je aan, heb respect voor elkaar en voor tradities, en dan zouden we al een heel eind komen.
Je moet geen boomknuffelaar zijn, maar gewoon al wat begrip voor je medemens zou een hele verbetering zijn.

En dan moeten we geen landsgrenzen meer hebben Sire, want Belgen, die zijn er al lang niet meer. Die zijn samen met Ambiorix verdwenen ....

Net zoals het merendeel van de Belgen en Nederlanders heeft ondergetekende ook een wagen.
Niet alleen voor het plezier ( nuja, al had ik vroeger toch wel veel plezier als ik met de wagen reed ), maar grotendeels voor het woon-werkverkeer.
Ondertussen heb ik al 20 jaar mijn rijbewijs ( Maar 2x moeten gaan om te slagen : eerste keer gezakt omdat ik "te dicht tegen de wagens rechts reed" (geen spiegels meegenomen, dus hoezo te dicht ? Ik zal dichter tegen de wagens links rijden, die niet stilstaan maar aan 90 km/uur op me afkomen ?) en omdat ik niet voldoende in de achteruitkijkspiegels keek.) en ik rij de laatste 15 jaar ongeveer 50000 km/jaar, de 5 jaar daarvoor pak een 25000 km/jaar.
En ja, net zoals 90% van de meeste autobestuurders vind ik mezelf een goede chauffeur.
Heb ik op die 20 jaar dan geen ongevallen gehad ? Ehmmm, nee.

Eerste wagen is per total gereden. Door een "Hollander" notabene. Onderweg naar mijn toenmalige vakantiejob, op de hoofdbaan 90 aan het rijden ( want toen mocht je nog 90 in Belgie op de gewone wegen ), en vlak voor je neus komt er eentje de baan overgestoken vanuit een zijstraat. Nog beetje proberen uitwijken, maar het achterwiel van de man zijn wagen kon ik niet ontwijken. Een doffe klap en daar stonden we dan. Gelukkig geen gewonden. De oude man in de andere wagen bleek na het invullen van de papieren nog enkele leuke anekdotes te hebben : "Ja, jij had wel moeten stoppen he !" Ehmmmm, dacht het niet, ik rij op de hoofdbaan, beetje terug staat zelfs zo'n voorrangsbaan bordje ( voor de fans : vekeersbord B9 ) dat zegt dat ik op een hoofdbaan rij en geen voorrang moet verlenen aan mensen die rechts uit een zijbaantje komen. De tweede anekdote van de man op pensioensleeftijd was "Elke keer ik in Belgie ben heb ik een ongeval". Mja, als je inderdaad zomaar de baan oprijdt zonder kijken, vlak voor een wagen, is die kans groot. En uiteindelijk bleek de man dan nog bloedverdunners te nemen, dus een geluk dat ie niet gewond was, want anders had zelfs het kleinste schrametje misschien wel minder leuke gevolgen gehad. Vaarwel Lancia Delta die ma en pa hadden gekocht als tweede wagen.
De tweede wagen die er aan ging was mijn eerste firmawagen : een VW Polo. Ik had toen ongeveer een 7 jaar rijervaring. 's morgens vertrokken naar het werk in de winter, en het had gevrozen 's nachts. Bij het instappen in de wagen al gedacht "Oh, oppassen onderweg, zou wel eens gevaarlijk kunnen zijn!".
Dus niet te gek rijden. Spijtig genoeg in een zachte bocht op nog maar 10 km van huis liep het mis : Rijmplek ! Ondanks dat ik een 65 km/uur reed waar je 90 mocht, en ik de bocht voorzichtig instuurde, brak de achterkant uit en gleed ik naar het andere baanvak richting een betonnen verlichtingspaal. Sleuren aan het stuur, en op het laatste moment kreeg ik de auto terug richting eigen baanvak, maar ik kwam te dicht bij de rand van het verhoogde fietspad. De wagen was nog steeds dwars op de baan aan het rijden en hoppaaaaa : daar gingen we op onze zijkant over het fietspad, in de haag van een huis, de brievenbus van debetreffende bewoners ook nog meenemend.
Gelukkig ook hier zonder kleerscheuren vanaf gekomen, een gekrenkt ego en wat schrammen van gesprongen glas van de wagen was het enige lichamelijk letsel.
Verder is het bij wat blikschade gebleven in mijn rijleven : een vrachtwagen in men kont die me even 10 meter verderduwde aan een rood licht omdat "hij me niet gezien had" ( tuurlijk, men toenmalige wagen was maar knalrood !) en nog eens mee in een kop-staart botsing gezeten omdat er achter mij eentje niet kon stoppen bij file op een afrit van de autostrade.
Al bij al een redelijk mooe rijresume me dunkt.

Ik heb altijd graag gereden. nooit een snelheidsmaniak geweest, al moet ik eerlijk bekennen dat ik wel eens graag het gaspedaal indruk, om de nieuwe wagen eens uit te testen, en in Duitsland, mja .... dan moet toch ook steeds eens getest worden hoe snel die nu wel kan. Niets abnormaal denk ik voor elke autoliefhebber ?
Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik 1x mijn rijbewijs kwijt geweest ben voor 10 dagen wegens te snel rijden. En dat ontken ik niet. Ook zo in de politierechtbank gezegd.
Het was de periode waar in Belgie de 90 op normale wegen veranderde in 70 per uur. En niet in gans Belgie, nee, enkel in Vlaanderen. Ook waren overal nog niet alle borden aangepast, dus het was chaos in Belgie ( whats new ? ) op verkeersvlak, om even de situatie te schetsen.
We kwamen van vrienden op een zondagavond terug naar huis, het was al donker en waren net de autostrade af, en dan mag je lekker taffelen achter een wagen voor je op een lange rechte baan. Normaal blijf je daar achter, maar ja, die ene keer niet. Dus je had al paar keer gekeken of er een tegenligger aan kwam : geen lichten in de verste verte te zien. Dus je geeft gas, en dan zie je dat er voor die wagen ook nog een kleine koekedoos ligt te taffelen. Dus nog wat gas bij. En dan ben je ze voor. Aan de lichten 2 km verder sla je rechtsaf, en staat politiecontrole. "Oh leuk ! Een Bob sleutelhanger", want ik drink nooit als ik met de wagen ben. "Happy happy !".
"Goedeavond meneer, Politiezone blablabla, wij doen snelheidscontrole en wij hebben u daarnet op de grote baan geflitst." zij de man .....waarop het euforische "oh een Bob sleutelhanger" plaats maakte voor het "oh crap !".
"U mag uitstappen en mee naar de combi komen". Als je de bui dan al voelt hangen, moet je niet moeilijk doen of beginnen discussieren, en gewoon braaf met de man der wet meegaan.
Zogezegd zo gedaan, en in de combi krijg je dan te horen dat je 126 reed waar je maar 70 niet meer mag. "Ja, we gaan dus onmiddellijk uw rijbewijs intrekken voor 10 dagen", nog wat administratief gerompslomp en dan mocht je terug naar de wagen en de autosleutel aan vriendinlief overhandigen, want je mag zelf niet meer met de wagen rijden.
Wat heb ik uiteindelijk daaruit geleerd ? Sindsdien rij ik steeds met de cruisecontrol, en ben ik alweer 7 a 8 jaar snelheidsboete vrij ( ja snelheidsboete, want wel nog een parkeerboetemogen ontvangen ). Tevens jaag ik me minder op in het verkeer en blijf ik mooi mee achter de taffelaars rijden.
Nog een nota voor de geinteresseerden : aangezien je dan voor de politierechtbank in Belgie moet komen, kan ik dit ten zeerste aanraden als een dagje entertainment ten top ! Heb je eens niets te doen en je wil een leuk gevulde dag en lachen ( nuja, niet hardop ofcourse ) : Neem een zak popcorn en ga eens een dagje in de polierechtbank zitten om te volgen wat er allemaal voorbijkomt. Je gelooft je oren niet, zowel naar de voorvallen, de excuses en uitvluchten en als je 's avonds huiswaarts keert, zie je het leven weer door een roze bril !

Maar we wijken af, we gingen het hebben over "het plezier van autorijden" ... dat je niet meer hebt.
Ik haalde het veranderen van de maximum snelheid in Belgie (sorry, Vlaanderen) op gewone wegen van 90 naar 70 al aan. En ja, zelfs op bepaalde boerenwegen waar je eigenlijk op een halve autostrade ( type 4 rijbanen, 2 in elke richting ) rijdt, mag je nu nog maar 70.
OK, daar kunnen we nog mee leven, 100 op de autostrades in Nederland is nog wat gekker, dus we klagen niet.
Maar dan zijn er de andere frustraties. Jaarlijks heeft VDAB zo een lijstje, waar bepaalde lolligheden steeds terugkomen : Bumperkleven, smartphonegebruik, linksrijders, langzaamrijders, snelheidsduivels, rechtsinhalers, files, en dat zullen zo wat de belangrijkste zijn.
In de vele kilometers die ik doe, kom ik ze dagelijks wel allemaal tegen. Zondig ik me zelf er eens niet aan ? Tuurlijk wel. Maar al bij al valt dat denk ik nog mee, enige waar ik onschuldig op pleit is het snelheidsduivel geval, traagrijden en het smartphonegebruik is ook zo goed als 0 ( dank u bluetooth carkit ). Dagelijks doe ik de ring van Antwerpen, dus de files ben ik ook al gewoon. Tip voor niet-filegewoontedieren : blijf op 1 baanvak, gaat toch even snel en minder frustrerend dan steeds baanvakje-huppel te doen.
Maar waar ik me het meest aan erger zijn de linkerbaanvak of middenvakplakkers. De-gou-tant !
Ik begrijp dat je niet op het rechtse vak wil rijden tussen een kolonne vrachtwagens, maar als die er niet zijn, voeg in. Niet moeilijk : pinkertje opzetten, kijken of er niets toch langs rechts je wil inhalen, en voeg in. Maar nee. Laten we lekker gewoon rechtdoor blijven rijden, aan een snelheid die net boven de minimumsnelheid van een autostrade is, en het midden of linkerrijvak blokkeren voor mensen die wel weten dat je in Belgie daar nog steeds 120 mag rijden.
Politiecontrole is er nauwelijks op, en moest het toch zo zijn : zet er direct boetes van 500 euro op, want door dit soort bestuurders, gaan andere bestuurders rechts inhalen, bumperkleven en opeens wordt het een heel stuk gevaarlijker op de baan.
En meestal kijken ze je dan nog eens raar aan als je ze dan toch voorbijgestoken bent.
Ik merk dat ik me daar echt wel het meest in frustreer. En het is niet een bepaald type persoon die dat steeds doet. Neen, niet den bompa, of de blonde trezebees van 25 die haar nageltjes aan het doen is. Ook Jan met de Pet, een gekleurde medemens, man, vrouw ( en alles daartussen in, want we moeten politiek correct zijn ), jong, oud. Er is geen bepaald type middenvak of linksebaan plakker.
En het is ook niet Belgie gebonden. Wekelijks rij ik ook in Nederland op de A2. Mooie autobaan, 3 baanvakken, waarvan 1 spitsstrook. En ja, ook daar hetzelfde liedje. Duitsland : idem : truttebees met haar dikke Mercedes lekker op het middenbaanvak. Geen kat te zien buiten ons, maar laten we toch maar in het midden rijden. Zonder cruisecontrole, waardoor ik haar langzaam voorbij rijdt. Vervolgens zelf op het rechtse baanvak ga rijden, en amper een minuut later komt ze op het middenvak weer voorbijgestoven, om iets voorbij mij weer stil te vallen en het middenvak bezet te houden. Waarna ik het opgegeven heb, en gewoon langs rechts voorbij gegaan ben met men cruisecontrol op. Je stuur vreet je er van op !

Ja plezierig autorijden ....